????? ????

گونه های گویش های توسعه و گسترش Back End چیست؟
نرم‌افزار نویسی Backend قادر است بصورت اپلیکیشن نویسی شی گرا (OOP) یا این طراحی سایت در مشهد که اپلیکیشن نویسی عملکردی (Functional)، نرم‌افزار نویسی پویا (Dynamically Typed) یا این که اپ نویسی ایستا (Statically Typed) باشد.

اپ نویسی شی گرایی یا این که (Object-oriented programming (OOP تکنیکی میباشد که بر ساخت و ساز شی ها تمرکز داراست. در نرم‌افزار نویسی شی گرا، امرها بایستی به ترتیب خاصی اعمال شوند. لهجه های دوست داستنی OOP جاوا، دات نت و پایتون می باشند.

اپ نویسی عملکردی یا این که functional تکنیکی میباشد که بیشتر مبنی بر “شغل” میباشد. اپلیکیشن نویسی تابعی از گویش اعلانی به کارگیری می نماید، به‌این مضمون‌ که اوامر را می شود به هر ترتیبی ایفا کرد. معمولاً برای دانش داده به کار گیری می‌شود و لهجه های دوستداشتنی SQL، F# و R می‌باشند.

گویش های نرم افزار نویسی از نظر typing به دو تیم dynamic type و static type تقسیم میشوند.

مراحل اجرای یک اپ بدین شکل میباشد که کد مندرج بوسیله نرم افزار نویس به کدی که بوسیله ماشین قابل فهم و شعور باشد تبدیل گردیده (کد compile یا این که interpret گردیده) و آن‌گاه این کد قابل فهم و شعور بوسیله ماشیین ایفا می‌شود. در حین اجرای نرم‌افزار (run-time) یا این که در طی compile بعضا اعتبار سنجی ها روی نرم‌افزار شکل میگیرد که محور تفاوت های گویش های static و dynamic را معلوم می نماید.

قابل ذکر میباشد که dynamic یا این که static بودن یک گویش نقطه قوت یا این که ضعف یک گویش محسوب نمی‌شود بلکه فقط در مواقع به کارگیری از لهجه موجب راحتی استعمال از لهجه میگردد.

گویش های بک اند می‌توانند به طور ایستا یا این که پویا تایپ شوند. اولین زیاد انعطاف پذیر وجود ندارد، البته در تشخیص ایرادات عالی میباشد. بعضی از گویش های static مشتمل بر:‌ Go ،C، java، C#، C++، Haskell, Scala, Kotlin

در حالی که دو‌مین انعطاف‌پذیرتر میباشد البته به متغیرها اذن میدهد تا نوع خویش را تغییر تحول دهند که قادر است خطاهای غیرمنتظره را ساخت و ساز نماید. برخی از لهجه های dynamic دربرگیرنده:‌ Perl, Ruby, Python, PHP, JavaScript

گونه های گویش های توسعه و گسترش Back End چیست؟
نرم‌افزار نویسی Backend قادر است بصورت اپلیکیشن نویسی شی گرا (OOP) یا این طراحی سایت در مشهد که اپلیکیشن نویسی عملکردی (Functional)، نرم‌افزار نویسی پویا (Dynamically Typed) یا این که اپ نویسی ایستا (Statically Typed) باشد.

اپ نویسی شی گرایی یا این که (Object-oriented programming (OOP تکنیکی میباشد که بر ساخت و ساز شی ها تمرکز داراست. در نرم‌افزار نویسی شی گرا، امرها بایستی به ترتیب خاصی اعمال شوند. لهجه های دوست داستنی OOP جاوا، دات نت و پایتون می باشند.

اپ نویسی عملکردی یا این که functional تکنیکی میباشد که بیشتر مبنی بر “شغل” میباشد. اپلیکیشن نویسی تابعی از گویش اعلانی به کارگیری می نماید، به‌این مضمون‌ که اوامر را می شود به هر ترتیبی ایفا کرد. معمولاً برای دانش داده به کار گیری می‌شود و لهجه های دوستداشتنی SQL، F# و R می‌باشند.

گویش های نرم افزار نویسی از نظر typing به دو تیم dynamic type و static type تقسیم میشوند.

مراحل اجرای یک اپ بدین شکل میباشد که کد مندرج بوسیله نرم افزار نویس به کدی که بوسیله ماشین قابل فهم و شعور باشد تبدیل گردیده (کد compile یا این که interpret گردیده) و آن‌گاه این کد قابل فهم و شعور بوسیله ماشیین ایفا می‌شود. در حین اجرای نرم‌افزار (run-time) یا این که در طی compile بعضا اعتبار سنجی ها روی نرم‌افزار شکل میگیرد که محور تفاوت های گویش های static و dynamic را معلوم می نماید.

قابل ذکر میباشد که dynamic یا این که static بودن یک گویش نقطه قوت یا این که ضعف یک گویش محسوب نمی‌شود بلکه فقط در مواقع به کارگیری از لهجه موجب راحتی استعمال از لهجه میگردد.

گویش های بک اند می‌توانند به طور ایستا یا این که پویا تایپ شوند. اولین زیاد انعطاف پذیر وجود ندارد، البته در تشخیص ایرادات عالی میباشد. بعضی از گویش های static مشتمل بر:‌ Go ،C، java، C#، C++، Haskell, Scala, Kotlin

در حالی که دو‌مین انعطاف‌پذیرتر میباشد البته به متغیرها اذن میدهد تا نوع خویش را تغییر تحول دهند که قادر است خطاهای غیرمنتظره را ساخت و ساز نماید. برخی از لهجه های dynamic دربرگیرنده:‌ Perl, Ruby, Python, PHP, JavaScript